Dag-tot-dag verhaal
zondag 18 aug 2002, Dag 1 Amsterdam Longyearbyen 17.20 via Kopenhagen en OsloHet is zondag, 1 uur in de middag als ik de bus neem naar station Hilversum. Het begin van een nieuwe reis. Spitsbergen! Aangestoken door verhalen van andere reizigers, met name Karel Mul tijdens mijn reis naar IJsland wilde ik het zelf eens zien. IJsland was mooi, Groenland was mooi, de noordelijke streken, dat heeft gewoon wel 'iets'.In Nederland is het 30 graden als ik naar de bushalte wandel. De rugzak is zwaarder dan ooit, het zweet loopt nu al van mijn hoofd. In de trein naar Schiphol is de rugzak niet alleen zwaar, maar ook te breed voor de smalle deurtjes van de coupe. Ik ontmoet Klaas, mijn tentmaat voor de komende dagen, op Schiphol. Daar is ook Rita. Even later is ook de rest aanwezig. We halen de foerage uit de kluisjes, checken in en verrekken. Een uurtje later is het overstappen, in Stokholm, weer een uurtje later in Oslo, en dan met een verassend groot vliegtuig met Braathens airlines naar Spitsbergen. Een lekkere "vliegtuigmaaltijd", een slaap opwekkend cognacje en het gezelschap van Sieta naast me in het vliegtuig en om halftwee in de nacht landen we op Longyearbyen airport. Klaarlichte dag, of beter klaarlichte nacht. De zon gaat nog niet onder. We ontmoeten Paul, die al twee dagen eerder was vetrokken. Op een paar stappen lopen van het vliegveld bouwen we het kamp, kletsen nog wat, constateren dat het nog helemaal niet zo koud is, er geen muggen zijn en duiken vervolgens in de slaapzak. Het is nog licht, erg handig bij het schrijven van dit dagboek. maandag 19 aug, Dag 2 aankomst 00.25 Longyearbyen verblijfHet is wel weer even wennen, zo slapen zonder dat het donker worden wil. Vandaag is het een rustig dagje Longyearbyen site-seeing. Ontbijten in het plaatselijk Cafe, beetje rondneuzen, kaarten kopen -want tijdens de reis zal dat niet lukken-, het lokale museum bezoeken en meer van dat soort belangwekkends.Paul heeft het geweer geregeld (een of ander vooroorlogs ding), er zitten ook lichtkogels bij, en zelfs een echt "noodzendertje", een kastje met 1 kopje waarmee je in een half uur een helikopter kunt oproepen. Verder bemoeien we ons vandaag met de verdeling van het eten, de benzine, de potten en pannen en alle andere kampeerspullen over de rugzakken, en het voorbereiden van de spullen die we met de boot meesturen -voor bevoorrading onderweg. 's Avonds gaan we lekker luxe uit eten in Longyearbyen's beste restaurant, de Kroa, en duiken daarna in de slaapzak. Morgen begint de echte trektocht! dinsdag 20 aug, Dag 3 trektocht naar Grumantbyen, Barentsburg en Radio IsfjordNa het ontbijt, voorlopig voor de laatste keer met echte boterhammen, worden de spullen ingepakt. De eerste 5 kilometer gaan over de weg, en dus per busje. Aan het eind van de weg, bij een verlaten mijnschacht begint de trek. Dat wil zeggen, als Paul zijn wandelstokken niet had laten liggen bij de kampplek en hij dus nog een keertje extra op-en-neer moest. Uiteindelijk is het half twaalf eer we echt vertrekken.Na een uurtje of twee, en na de lunch, gaan we een riviertje omhoog. Al snel zijn schoenen en sokken nat. Op zich wel lekker, zo meteen op dag 1 van de trekking, dan hebben we dat maar vast gehad. De eerste echte doorwading komt eraan. Ik had een systeem verzonnen met een regenbroek aan mijn laarzen getaped. Wel, ik was zondermeer "droog over", alleen ontdekte aan de overkant dat door de tape het vrijwel onmogelijk was de laarzen weer uit te doen. Dit moet dus anders! Tegen een uur of acht zijn we in Grumantbyen, een voormalige Russische mijnbouw nederzetting. We proberen nog even om onderlangs, langs de kust, verder te komen naar Russendalen, maar het is vloed en het zeewater staat al te hoog. We keren terug naar Grumantbyen en bouwen kamp naast het verlaten en deels vervallen Russische gebouw, halen water, gaan (binnen!) eten koken. 's Avonds wordt er nog even geoefend met de lichtkogels en het geweer en dan duiken we de warme slaapzak in. Mijn sokken zijn, op dag 1, al lekker nat. Om 2 uur 's nachts worden Klaas en ik door Davy gewekt voor de eerste keer wachtlopen. De eerste keer IJsberenwacht, en meteen maar de meest vervelende wacht, van 2 tot 5. woensdag 21 aug, Dag 4 trek 2Na de wacht, van 2 tot 5 uur, heb ik gelukkig toch nog wat kunnen slapen. Na het ontbijt -pannenkoeken!- pakken we de boel weer in. We vertrekken langs de kust. Het is nu Eb. Na een half uurtje hangt er een touw langs de rotsen naar beneden. Paul klimt er even langs omhoog, het lijkt wel wat, en dus klimmen we allemaal met onze rugzak langs het touw omhoog.Na een stukje wandelen ontdekken we een oude spoorlijn. Hierover reden vroeger de treinwagonnetjes met steenkool naar Colesbukta. Allemaal overblijfsel van de mijnbouw. Dit schiet lekker op, zo wandelen over het spoor. Deel van het spoor is zelfs overdekt! Vreemd wel dat hierover helemaal niets te vinden was op onze landkaarten. We lunchen ergens vlak voor een flinke rivier, een doorwading die er op de kaart erg serieus uitziet. De laarzen en de regenbroek gaan weer aan en ik somp er zo doorheen. Dit gaat stukken beter dan de actie van gister. Daarna is het nog een uurtje wandelen voor we de tent bouwen. Vannacht hebben Klaas en ik van 23 tot 2 uur de IJsberenwacht. donderdag 22 aug, Dag 5 trek 3Om 2 uur mochten we Paul en Rita wekken voor de IJsberenwacht. Daarna heb ik van 2 tot uur nog redelijk kunnen slapen. Na het ontbijt pakken we de natgeregende tent in en met een miezerbuitje lopen we verder langs de kust. De tocht gaat voornamelijk over een toendra-achtig terrein, langs de Hollendarbukta. Twee rivierdoorwadingen die er op de kaart tamelijk ingewikkeld uitzien blijken in de praktijk reuze mee te vallen. We zijn duidelijk in het goede seizoen op de juiste plek!Vandaag loop ik de hele dag in mijn laarzen-met-aangeplakte-regenbroek outfit en banjer zo door al het water. Voor sommige anderen is de doorwading telkens een verkleedpartij. Ik denk erover mij, straks bij de boot, mijn bergschoenen maar huiswaarts te sturen en op laarzen verder te gaan. Na de lunch, bij Kap Dresselhuys, gaan we verder naar de helikopterbase. Het is een Russische basis in de buurt van Barentsburg. Ze hebben hier nogal enthousiast gebouwd zeg, en nog niet eens zo erg lang geleden. De meeste bouwwerken zijn van de jaren 70. Op dit moment lijkt het -vrijwel- ongebruikt en deels vervallen. Vanaf de helikopterbasis gaan we verder over een weg naar Barentsburg. Dit is een nog bewoonde Russische nederzetting waar de Russen in licentie (van de Noren) nog aan (steenkool)mijnbouw doen. Rondom Barentsburg liggen allerlei oude en roestige mijnbouw spullen, oude treintjes, machines enzovoorts. Het plaatsje zelf heeft alle uitstraling van een jaren-70 Sovjet plaatsje. Het is ooit best erg mooi geweest maar nu is het allemaal redelijk "versleten". Veel dingen zijn kapot. Rondom ligt steenkoolgruis. We koken op een pleintje bij een monument. Er is hier ook een soort Russische gaarkeuken -voor de werkers uit de mijn, niet voor ons. Hier halen we water om te koken. We zien Russen met boodschappentassen heen- en weer lopen, zo te zien met hun voorraadje aan drank. Na de nassi-maaltijd lopen we nog een kleine twee kilometer tot het huis van de Noorse gouveneur (die niet thuis is) en zetten in zijn "tuin" de tenten op. Het begint de spetteren als we om kwart over negen in slaap vallen. vrijdag 23 aug, Dag 6 trek 4Om zeven uur uit de veren. Vannacht stonden we zo dicht bij Bartensburg dat het niet nodig leek om IJsberenwacht te lopen. Even na acht uur vertrekken we. Vandaag lopen we langs de Gronfjorden, langs Larvika, Varmingbukta, helemaal onderlangs de gletsjer en dan weer omhoog naar Minervaodden waar we richting west de Kongressenval in gaan.Onderweg de ene na de andere rivier. Een uitgelezen mogelijkheid om de diverse constructies eens goed te vergelijken. Er gaan mensen gewoon met "blote benen" en teva's door de rivier, je hebt ze met "Yeti's" maar die doen het maar tot knie-hoogte. Je hebt ze met laarzen met permanent gemonteerde regenbroeken, je hebt ze met gymschoenen en losse regenbroeken, laarzen met losse regenbroeken en, zoals ik, regenbroeken met veters aan de laarzen. De resultaten zijn wisselend. Voor de statestiek, vandaag was het ongeveer 20 km wandelen, we vertrokken om kwart over 8, arriveerde om kwart over 5, op het menu stond pasta met chocola als toetje. Vannacht is het slecht weer. zaterdag 24 aug, Dag 7 trek 5, aankomst Radio Isfjord/Kapp LinneIn de regen staan we op, en het blijft vandaag ook de hele dag lekker door spetteren en waaien. Vandaag lopen we langs het Linne vatnet (een meer) naar het onbemande Radio Isfjorden op Kapp Linne. Het weer is en blijft slecht. Gelukkig ontdekken we een hutje langs het meer waar we even droog, en op elkaar gepakt, kunnen lunchen. De dampende broeken en jassen. Daarna gaat het weer door naar Kapp Linne.Als we daar aankomen blijkt de onbemande radiopost toevallig niet onbemand te zijn. Er zijn twee technici van Telenor aan het werk. Ze zitten er 10 dagen om iets aan de antennes te doen. Wel, prima hoor, voor ons betekent het dat we droog-en-warm binnen kunnen slapen, hun douche en zelfs wasmachine kunnen gebruiken, lekker in een echte keuken kunnen koken en heerlijk relaxen na deze paar dagen wandelen. Heerlijk, zo'n surprise! zondag 25 aug, Dag 8 boottocht naar SveaWe hebben HEEEEERLIJK droog en warm kunnen slapen. De dag begon zelfs met een warme douche. Van achter de ramen zien we dat het buiten enorm hondenweer is. Wat zijn wij toch geluksvogels geweest!Om half tien komt de Hillero, de boot die ons naar Svea gaat brengen. Het is nog steeds erg slecht weer en de boot kan niet aan de kade van Kapp Linne komen en we worden dus met een zodiac opgehaald. Gehuld in een oranje pak, met alle rugzakken enzovoorts gaat het met de zodiac naar de boot. Zoals altijd bij zodiac avonturen wordt er ruimschoots zeewater geschept en dus zijn we binnen de kortste keren doorweekt. Het genot van de droge overnachting in het gebouwtje van Radio Isfjorden was van korte duur. Het gaat wild tekeer op zee en het duurt maar even en de eerste mensen, incl. ikzelf, hangen kotsend over de reling van de Hillero. We worden door-en-door nat van het zeewater dat in grote golven over het dek spoelt. Tafels en stoelen rollen door het ruim van het schip, in de kombuis horen we wat serviesgoed sneuvelen. Moe, nat en misselijk liggen her en der voor de deur mensen. Het is koud, ik lig te rillen en wordt moe. Als ik benedendeks ga liggen val ik een beetje in slaap en dat gaat een stuk beter. Na een uurtje of drie houdt de storm wat op, en we zijn plotseling allemaal een stuk beter. Tijd om de plunjebaal met foerage voor de tweede trek te verdelen. Nu voor 9 dagen eten mee, schone droge sokken, nieuwe chocolade en nieuw WC-papier. Ik besluit mijn bergschoenen met het schip terug te sturen naar Longyearbyen en verder op laarzen te gaan. Tegen 6 uur 's avonds komen we aan in Svea, lopen nog een klein stukje en zetten hier de tent op voor de komende twee dagen. Eten koken en bijkomenb van deze wilde zeereis. Na zo'n dagje spoken op zee krijg je toch wel respect voor die walvisvaarders die dit in open roeibootjes deden hoor. maandag 26 aug, Dag 9 dagtocht omgeving SveaHet heeft de hele nacht stevig gespookt met het weer. Harde wind, regen en erg mistig. Vandaag zouden we in de omgeving wat rondwandelen, maar we zijn niet verder gekomen dan een bezoek aan de bedrijfskantine van de mijnwerkers van Sveagruva. Voor het bakken van pannenkoeken stond zelfs teveel wind. Een aantal tentjes moest gedraaid worden in verband met de wind. De middag heb ik half slapend in de tent doorgebracht tot de regen en wind wat ging liggen. Het werd zo dus een beetje een rustdag, maar da's op zicht niet erg, na het avontuur op de boot van gister waren we daar wel aan toe.Rond zeven uur is het eindelijnk droog, maar de wind bleef. Goed om snel wat spullen te drogen dus. Na het eten, de struik-noodle-soep die ik van Brigitte had meegekregen, en pasta-pesto maaltijd, stond de hele groep zich warm te gymnastieken. Er gaat een fles cointreaux rond en daarna duiken we weer de tent in. Morgen gaan gaan we weer op trek, richting de oost-kust, de Kjellstromdalen in. dinsdag 27 aug, Dag 10 trek 1Als we wakker worden is het weer stukken beter. Weinig wind, geen regen en zelfs een stukje blauwe lucht en een voorzichtig zonnetje. We pakken op en na ontbijt gaan we via de Kjellstromdalen richting noord-oost. We gaan door een breed rivier/gletsjerdal. Het eerste deel loopt over een mijnbouwweg, waarover met grote vrachtwagens de steenkool richting de haven wordt vervoerd.Al snel lopen we door de vallei. Het weer is goed, we hebben een schitterend uitzicht. Door de heldere lucht kunnen we kilometers ver kijken. Hier en daar huppelen de rendieren voorbij. De tocht heeft een flink aantal pittige rivierdoorwadingen op het programma staan vandaag. Mijn "regebroek-met-veters-aan-laarzen" constructie werkt prima. Aan het eind van de vallei zetten we het tentje op naast een jagershutje. Vannacht hebben Klaas en ik van 2300 tot 0200 de IJsberenwacht. Ik maak van de luxe van de hut gebruik om lekker uit de wind te wassen en de tiendagenbaard wat in te korten. woensdag 28 aug, Dag 11 trek 2Na het korte nachtje, vanwege de IJsberenwacht, worden we getracteerd op pannenkoeken als ontbijt. Lekker om te eten, en voor mij extra lekker omdat het flink scheelt in gewicht in volume in de rugzak. De tocht begint met een lekkere rivierdoorwading en daarna buigen we af, in noordelijke richting, de vallei in richting de Kjellbergfjellet.Het is vandaag een relatief kort stukje, en rond twee uur staan de tenten aan de voet van deze berg. We gebruiken de middag voor de flinke klim naar de top van de Kjellbergfjellet. Op de top, 615 meter hoger, hebben we een indrukwekkend uitzicht. We kunnen zowel de oost- als westkust zien. De klim valt overigens niet mee op laarzen, maargoed, met enig gestuntel en de nodige voorzichtigheid kom ik veilig boven en weer beneden. Na de spaghetti maaltijd hebben Klaas en ik van acht tot elf uur de IJsberenwacht. Er zijn serieus sporen gezien rond het kampeerplekje. Opletten dus. Het is overigens best fris zo, en ik sla mijn donzen slaapzak om me heen tijdens het wachtlopen. Gelukkig regent het niet. Morgen gaan we naar de oostkust van Spitsbergen, naar de Agardhbukta. donderdag 29 aug, Dag 12 trek 3De dag begint met pannenkoekenontbijt. Lekker en nog mooier, want nu ben ik ook de andere helft van mijn pannenkoeken meel en stroop kwijt uit mijn rugzak. We vertrekken langs de zuidkant van de Kjelletfjellet en daarna -heel erg mooi- over de Passbreen gletsjer. Het weer is geweldig, uitzicht is enorm.Bij de Bellsundalen, aan het eind van de gletsjer is het even lekker modderig. Eerst gaat Rita tot voorbij de knieen vast in de blubber, snel daarna zit ook Olaf vast en vervolgens gaat Klaas -in zijn rol als reddende engel- ook in de prut. Uiteindelijk komt aan dit partijtje modderworstelen-met-rugzak ook een goed einde. Na de lunch komt de laatste etappe door de Agardhdalen. Heel, heel, veel water, tot net boven de knieen. Op het eerste gezicht dat ik dat het wel meeviel, en dat het de moeite niet waard was om de regenbroek aan te trekken maar al snel ontdekte ik dat laarzen naast water buiten houden ook heel goed water binnen kunnen houden als ze eenmaal vol staan. Binnen de kortste keren sta ik tot mijn middel in het IJskoude water. Gewoon doorgaan, ruim een uur, de ene- na de andere stroom door. Rond vijf uur komen we op de kampplek en het is tijd om de laarzen leeg te gieten en mezelf te verwennen met droge sokken en aan de bami-maaltijd te beginnen. Een geweldig mooie dag, erg afwisselend, mooi weer, uitzicht op ijsschotsen op zee. Voorlopig is dit wel de top-dag van de trekking! vrijdag 30 aug, Dag 13 trek 4, AgardhbuktaVandaag is de officiele rustdag. Uitslapen tot half negen, en dan een lekker stukje wandelen. Natuurlijk wel met de rugzak en al het eten, want het blijft IJsberenland en zeker hier aan de kust is, alhoewel we nog steeds geen beer hebben gezien, het risico te groot om het eten in het kamp achter te laten.We lopen een stuk langs de kust. Mooi weer, mooi uitzicht. In de verte zien we ijsbergen drijven in zee. Tegen half vier zijn we terug op het kamp en is het chocolademelktijd. Wat een verwennerij vandaag. De maaltijd brengt zuurkool met echte rookworst en aangezien Klaas en ik vandaag geen wacht hebben brengt de nacht vooral rust. Deze nacht begint het een beetje te vriezen. Het eerste teken dat de winter niet lang meer op zich zal laten wachten. zaterdag 31 aug, Dag 14 trek 5We beginnen vandaag aan het laatste deel van de tocht, in vijf dagen terug naar Longyearbyen. De ochtend is koud, maar het is redelijk helder en als we eenmaal op pad zijn is het aangenaam wandelen door de Agardhdalen. We kunnen al zien waar we naartoe gaan vandaag, maar het is nog kilometers ver. Je kunt hier soms zo ver kijken dat je denkt dat iets dichtbij is terwijl het gewoon een dag lopen blijkt te zijn.We gaan door de Agardhdalen richting de Elfenbeinbreen. Een gletsjeroversteek, en wel volgens de daarvoor gebruikelijke technieken: op rubber laarzen, met de stijgijzers in de kast in Nederland, zonder handschoenen en met 15 meter touw diep weggestopt in de rugzak want anders zou het vies worden. Na de oversteek komen we bij het Jokul vatnet. Op de kaart zou hier een groot meer moeten zijn, maar het blijkt -onder de gletsjer door- te zijn leeggelopen. Het ziet er allemaal erg spectaculair uit. 's avonds wordt het alweer wat frisser. Klaas en ik hebben weer IJsberenwacht. zondag 1 sep, Dag 15 trek 6Vannacht, vanaf vijf uur hebben we de IJsberenwacht. We worden gewekt door Davy. Het is koud. Het begint een klein beetje te sneeuwen. Tegen het eind van de wacht ligt er een mooi laagje sneeuw en als we de rest van de groep wekken voor ontbijt is de wereld wit geworden.Na ontbijt vertrekken we. Al snel staan we op een gletsjer, die dankzij sneeuw en vorst wel erg glad geworden is. Voet je voetje, en voorzichtig schuivelend gaan we er overheen. Nu toch maar met handschoenen ook. Tegen lunchtijd is het gestopt met sneeuwen. We lopen de Sassendalen in, een breed rivier/gletsjerdal. Aan het eind van de wandeling hebben we een erg mooi uitzicht. We kunnen helemaal tot aan de Sassenfjorden, en dus de westkust, kijken. En dan begint ook de zon nog te schijnen. Het kan niet op vandaag! maandag 2 sep, Dag 16 trek 7Het was een koud nachtje wachtlopen van twee tot vijf uur. Maar het licht, de opkomende zon, is erg mooi. De ochtendzon maakt de sneeuw op de bergtoppen een beetje roze kleuren. Het is erg helder weer. Na de wacht nog even lekker drie uurtjes wat slapen.Na ontbijt 'hangen we weer om' en vertrtekken we door de Verndomdalen, langs een riviertje omhoog door de Trehogdalen. Onderweg zien we rendieren, met een mooi nieuw, rood, gewei. Het wordt wat kouder als we bij de Passhyte aankomen. Een -afgesloten- jagershut. We lopen nog een stukje verder de Adventdalen in. Het begint stevig te waaien als we de tenten opzetten in de rivierbedding. Door de harde wind is het nodig om flinke stenen op de tent te leggen tegen het wegwaaien. Na de tjaptjoi maaltijd besluiten we voor vandaag de IJsberenwacht maar op te heffen. We gaan morgen proberen de laatste wandeling naar Longyearbyen te doen. Een halve dag eerder dan oorspronkelijk de bedoeling was dus. 's Nachts wordt het alweer een beetje donker. In deze periode gaat de zon elke dag een half uur eerder onder. Het zal niet lang meer duren voor de zon hier helemaal niet meer boven de horizon uitkomt. dinsdag 3 sep, Dag 17 trek 8, aankomst in LongyearbyenVandaag de laatste etappe naar Longyearbyen. We lopen door de Adventdalen en na een klein stukje kunnen we de eerste mijnschachten van Longyearbyen alweer zien. In de loop van de middag staan we weer op een weg, en na wat vragen regelen we een taxi die ons het laatste -saaie- stuk over de weg brengt. We kamperen weer naast de luchthaven, en in het gebouwtje van de camping kunnen we binnen koken. Boerenkool met worst. Er zijn ook weer douches, en aan het eind van de avond zijn we weer bijna zo schoon als aan het begin;-)woensdag 4 sep, Dag 18 trek 9 verblijf LongyearbyenHet ontbijt brengt eieren met spek. Wel weer 'ns wat anders dan de crusli, havermout en brinta maaltijden van tijdens de trekking. Vandaag hangen we wat rond in Longyearbyen, drinken koffie in de Svalbardbutikken, eten gefrituurde uien-ringen in de Kroa-bar, kortom, gedragen ons als heel normale toeristen. 's Avonds gaan we met de hele groep decadent eten bij Kroa. Het sneeuwt, en de wereld wordt nog witter. Een erg mooi gezicht.donderdag 5 sep, Dag 19 LongyearbyenVandaag de laatste "rondhang" dag in Longyearbyen, koffieleuten, wat souveniertjes kopen, de tent opvouwen, alle andere spullen schoonmaken in inpakken voor de terugreis naar Nederland. We zien dat de Noorderlicht, een Nederlands zeilschip in de haven ligt. De kapitein van het schip, die hier al 8 jaar komt in deze periode, zegt dat hij nog nooit zoveel sneeuw op de bergen heeft gezien in deze tijd van het jaar. We beschouwen onszelf maar als geluksvogels.vrijdag 6 sep, Dag 20 Longyearbyen Amsterdam 04.30 - 13.45Midden in de nacht sta ik te douchen in de hut bij de campingplaats. Stef, Jan, Klaas en ik hebben de hele spullenboel namelijk al ingepakt. Sommige groepsleden hadden de tent nog staan en slapen.Morgens om vijf uur vliegen we naar huis. Het is het laatste vliegtuig naar Oslo dit jaar. Spitsbergen is wit. Een schitterend gezicht vanuit het vliegtuig. Alles wijst erop dat het echt winter is geworden op Spitsbergen. Spitsbergen, een echt ruig ongerept stuk wildernis. Anders dan Groenland, anders dan IJsland. Erg mooi! John van der Ploeg, john@johnvanderploeg.nl |
 |